Pers-presentatie cd 'Cornelis Vreeswijk - Een Hommage'

22 april 2002, Bellevue te Amsterdam.

Een ware hommage 15 jaar na de dood van Cornelis Vreeswijk, een keur van Nederlandse en Vlaamse artiesten waren afgereisd naar het gezellige Theater Bellevue te Amsterdam.
Kick van der Veer presenteerde het geheel bij afwezigheid, door omstandigheden, van Jack Spijkerman. Kick vergeleek de populariteit van Jack op dit moment met die van Cornelis in Zweden, in het verleden maar ook nu. Beiden kwamen uit IJmuiden en dat schept een band.
Peter Verschoor verhaalde over zijn periode in Stockholm als correspondent van de Nederlandse media en zijn ontmoetingen met Cornelis, die binnen korte tijd leidde tot een langdurige vriendschap.

Daarna waren het de artiesten zoals Jeroen Zijlstra, Della Bosiers, Bram Vermeulen en Ibo Bakker die hun nummers van de Cd live ter gehore brachten. Allen begeleid door een 6 man sterke band.

Hierna was het aan Peter Verschoor om de eerste CD officieel te overhandigen aan Annchristine Wennerström, AnnChristin heeft jarenlang lief en leed met Cornelis gedeeld. In zijn Zweedse liedjes zingt Cornelis graag en vaak over Ann-katerine en bedoelt dan AnnChristin. In zijn Nederlandse liedjes noemde hij haar Marjolijn.
Menig traantje werd weggepinkt en brok in de keel weggewerkt toen Peter Verschoor zijn droom, een CD waar Nederlandse en Vlaamse artiesten Cornelis eren, verwezenlijkte met het overhandigen van deze CD. En echt niet alleen bij Peter en AnnChristin.

Hierna was het weer tijd voor muziek. Het schenken van aquavit bij de Zweedse haring had zijn uitwerking duidelijk niet gemist, de stemmen klonken nog ruiger, meer doorleefd en het werd een gezellige boel.
Ook Rob van de Meeberg, Rick Lorenzo Dros, Jeroen van Merwijk, Bob Fosko kwamen naast de eerder genoemde artiesten op het podium. Erik van Muiswinkel veroorzaakte de nodige hilariteit in een versie van 'de Nozem en de non' van pakweg 10 minuten, hij voerde andere typetjes aan dan op de CD en improviseerde er lustig op los. Zo verdacht Janmaat de allochtone nozem uit te zijn op geldelijk gewin in zijn relatie met de roomblanke non.
De onbetwiste uitsmijter was Tonny Bik-Vreeswijk die zich zelf begeleide op gitaar en de zaal voor zich wist te winnen met een eigen vertaling van 'Balladen om censuren' de censuurballade.

Evenals vorig jaar op de ambassade in Stockholm was de sfeer heel bijzonder, het leek net één grote Cornelisfamilie (zonder op het terrein van de echte familieleden te willen komen natuurlijk) en dat weerspiegelde zich vooral ook in een stralende Kick van der Veer!
Een voorrecht om op deze dag aanwezig te mogen zijn.