foto

Onthulling borstbeeld nabij paviljoen Zuidpier

Op 7 juni 2003 lieten de weergoden de fans van Cornelis Vreeswijk niet in de steek. Het was een stralende dag bij een temperatuur van 25 graden met af en toe een stevige bries die voor verkoeling zorgde. Het borstbeeld op zijn granieten sokkel was net ontdaan van zijn omhulsel. De gemeente had er namelijk een grote stalen container overheen geplaatst om vernieling door baldadige “luilakvierders” te voorkomen.

Het borstbeeld was ingepakt met een grote vlag van de gemeente Velsen. Tegen 14.30 uur kwamen de eerste gasten binnendruppelen en nuttigden alvast een consumptie op het terras van het Zuidpier Strandpaviljoen.

Toen was de tijd voor de ceremonie. Het geluid werd getest en er werden alvast voor de soundcheck wat liederen in het Zweeds gezongen door Henk Bodde, die niet door had dat het publiek ook meeluisterde. Hij schrok dus even, omdat er later een applaus op volgde. Vervolgens werd de opening aangekondigd. Henk Bodde nam het voortouw door het lied “Misschien wordt het morgen beter” te zingen. Dit werd beloond door een enthousiast applaus vanuit het publiek. Na de mooie woorden van de gemeente en van één van de sponsors DFDS (die nog een opname van Cornelis over de Tor-Line, de voorganger van DFDS, had gevonden) ging Mevrouw Ria Post, de moeder van de in 2001 overleden John van Dijk over tot de onthulling door de vlag omhoog te hijsen zodat het borstbeeld zichtbaar werd voor het aanwezige publiek.

Het gebeuren werd afgesloten door het lied “De Thuishavensamba” door ons troubadoursduo Jan Deurloo en Henk Bodde. Behalve de genodigden waren er zo’n 200 liefhebbers aanwezig om dit alles bij te wonen. Daarna ging iedereen naar het Zuidpier Strandpaviljoen voor een receptie. Onder het genot van een hapje en een drankje werd er nog wat nagepraat. Dit was de plek waar Cornelis vaak uitwaaide als hij in Nederland was. Ook hier werden opnamen gemaakt door o.a. de VARA die een reportage maakt van de activiteiten van het Cornelis Vreeswijk Genootschap.

En toen was het tijd voor het Thalia Theater. Het avondprogramma in het Thalia Theater werd voorafgegaan door een Cornelismaaltijd. Bijna 90 personen genoten van heerlijke Zweedse zalm.
Om half acht was de aanvang van de muziekavond gepland, waarbij de presentatie in de bekwame handen van Kick van der Veer lag. Er trad een keur van artiesten op, op deze avond, het merendeel belangeloos om de kosten van het beeld te dekken.

Cornelis maaltijd

In het Thalia theater werd een speciale Cornelis maaltijd geserveerd. Bijna 90 personen genoten van de gegrilde (Zweedse) zalm met risotto en een aardappel en groentegarnituur.

Cornelis Vreeswijk Muziekavond

Jan Deurloo opende de avond. Onbevangen betrad hij met blonde kuif en gitaar het podium. Hij vertolkte enkele Nederlandse nummers zoals “De Jantjes Blues”, “Incest” en de Nederlandse versie van “Balladen om båtsman Charlie Donovan”. De Zweedse gasten werden niet vergeten, Jan vertolkte het Zweedse nummer “Ågren”.

Jules Croiset werd begeleid door Ibo Bakker en bracht enkele nummers uit de voorstelling “De troubadour van IJmuiden”.

Hierna was de beurt aan de Vlaamse bijdrage van Della Bosiers, die werd begeleid door de pianist Ben van der Linden. Della wist het publiek te vermaken met twee nummers van Cornelis Vreeswijk, een drietal eigen nummers en natuurlijk ook de anekdotes over de ontmoetingen die Della met Cornelis had bij gezamenlijke optredens.

Peter Verschoor nam hierna het woord en richtte zich, ook in het Zweeds, tot alle gasten. Peter is bezig een boek over Cornelis te schrijven en lichtte zijn plannen toe. Ook keek Peter even terug op de CD “Cornelis Vreeswijk - een Hommage”

Na de pauze was het Kick van de Veer zelf die opende met zijn favoriet “Marjolijn”.

Hierna was het de beurt aan Bob Fosko en Jan Paul van der Meij. Zij speelden natuurlijk het Vreeswijk nummer “Bakker de Baksteen”, maar ook “Monument" en “Jij zit te zuipen in de kroeg” mochten er zijn.

Tonny Bik–Vreeswijk, het jongste zusje van Cornelis, vermaakte de gasten met o.a. haar eigen Nederlandse vertaling van “Ballad om Censuren”.
Tussen de nummers door vertelde Tonny nog het een en ander over de door haar gezongen nummers, juist zoals Cornelis dat vroeger ook deed.

Ibo Bakker & De Alibi's zorgden voor het nodige vuurwerk. Zij speelden al op Vreeswijk-festivals in Zweden en Denemarken en voor de buitenlandse gasten was het een warm weerzien. Het was voor de eerste maal dat het Nederlandse publiek kennis kon maken met Ibo & De Alibi's in de volledige bezetting. Ze speelden een aantal eigen nummer zoals “Arm Hart” en het hilarische “Boom”, maar natuurlijk werden de Cornelisnummers niet vergeten. Ze speelden o.a. het gevoelige “Cecilia Lind”, “Speelman Jan” (vertaling van het Zweedse nummer “Polaren Pär är kärlekskrank”) en “Epistel 81”. Met het komische nummer “Mamboking” brachten de heren de zaal op de knieën van het lachen.

De avond werd waardig afgesloten door het voordragen van het gedicht “Kom Dood” door Jules Croiset.
Het gedicht is geschreven door Cornelis Vreeswijk, toen hij zijn einde voelde naderen en is vertaald door Carolien van Heuven.

Na afloop van de avond ging een kleine groep huiswaarts, maar velen bleven nog even hangen in het cafe-restaurant gedeelte. Daar was de gelegenheid om te praten met de artiesten en de afgevaardigden uit Zweden en Denemarken.

Foto's Mats Forsberg Ole Ørsted en René Hasper
Tekst René Hasper, Henk Bodde en Marcel Noorlander
Meer in de nieuwsbrief van augustus.