Tweede Cornelis Vreeswijkdag, 27 mei 2000


Ruim vijftig mensen bezochten op 27 mei het Noord-Hollandse Westwoud. In het sfeervolle etablissement De Schalm vond daar de tweede Cornelis Vreeswijkdag plaats. Tijdens de dag werd het Cornelis Vreeswijk Genootschap officieel opgericht en traden diverse artiesten op met werk van Vreeswijk.

Oprichting CVG

De middag begon met de oprichting van het Cornelis Vreeswijk Genootschap. De bestuursleden Lourdes Boasman, Koos de Meij, Thijs Belgers en Rutger Vahl werden geïnstalleerd en ondertekenden vervolgens de statuten. Het Cornelis Vreeswijk Genootschap is nu een officiële vereniging met inmiddels al ruim zeventig liefhebbers die zich als lid hebben aangemeld. Het Genootschap stelt zich ten doel de muzikale en geestelijke nalatenschap van Cornelis Vreeswijk in Nederland levend te houden. Het CVG organiseert activiteiten, onderhoudt een website, geeft een nieuwsbrief uit en steunt projecten die bijdragen aan de doelstellingen. Klik hier om lid te worden.

 

Na het tekenen van de statuten was er voor iedereen taart aangeboden door de gastheer Cees Ooteman.
Op de taart prijkt het logo van het Genootschap.

Interview met Tonny Bik-Vreeswijk door Peter Verschoor

Tonny Bik-Vreeswijk is de jongste zus van Cornelis. Zij is in 1952 in Zweden geboren, maar keerde in 1961 met haar ouders terug naar Nederland. Ze heeft altijd een bijzondere band gehad met haar broer en sprak hierover met journalist Peter Verschoor. Peter was, als correspondent in Zweden, jarenlang bevriend met Cornelis.

Het gesprek ging onder meer over de emigratie van het gezin Vreeswijk naar Zweden in 1949. Volgens Tonny had het veel te maken met het avontuurlijke karakter van haar vader, die in Nederland een taxibedrijf had. ‘In de oorlog was hij drie van zijn vier auto’s kwijtgeraakt’, vertelde Tonny. ‘Dus besloot hij zijn heil in Zweden te zoeken. Waarom Zweden? Hij moest daar toevallig een weekje naar toe. Het land beviel hem zo goed dat hij naar huis belde met de mededeling dat we allemaal naar Zweden moesten komen.’

Tonny maakte het begin van Cornelis’ carrière van nabij mee. Op het moment dat zijn eerste LP uitkwam in Zweden, in 1964, was hij net in Nederland om zijn pasgeboren zoon Jack aan zijn ouders te laten zien. ‘Hij ging direct terug naar Zweden toen hij hoorde, dat zijn plaat al in enkele dagen uitverkocht was. Daar had niemand op gerekend. Het was het begin van zijn succes.’

In 1972 bracht Vreeswijk in Nederland zijn eerste plaat uit. Die LP werd goed verkocht en zelfs bekroond met een platina plaat. Waarom wilde Cornelis óók in zijn oude vaderland succes hebben? Volgens Tonny had haar broer het idee dat wat hij in Zweden kon, ook in Nederland voor elkaar kon krijgen: ‘Dat bleek dus tegen te vallen. Die eerste plaat was heel succesvol, maar daarna sloegen zijn platen niet echt meer aan. Hoe dat kwam? Ik merkte aan Cornelis dat hij teleurgesteld was dat het succes niet vanzelf kwam, zoals hij in Zweden inmiddels gewend was. Hij had er niet veel zin in om in Nederland weer helemaal opnieuw te beginnen.’

De laatste jaren van zijn leven merkte Tonny dat het lichamelijk steeds slechter ging met haar broer. De alcohol begin zijn tol te eisen. Tonny: ‘Ik heb hem meerdere malen gewaarschuwd, voor het laatst toen hij veertig werd. Ik zei, dat hij minder moest drinken, maar hij antwoordde steeds dat hij het onder controle had. In maart 1987 vertelde hij ons dat hij leverkanker had, in november was hij overleden.’

Binnenkort verschijnt op deze site het volledige interview met Tonny Bik-Vreeswijk.


Optreden Tonny en Peter

Aansluitend aan het interview speelden Tonny en Peter enkele Vreeswijk nummers. Heel bijzonder was hun uitvoering van 'Lied over de bom', waarbij Peter in het Zweeds zong en Tonny in het Nederlands. Daarna zong Tonny solo één van Vreeswijks bekendste Zweedse nummers, 'Cecilia Lind', in een eigen vertaling als 'Leonore'. Later op de middag keerde Tonny terug op het podium met twee andere vertalingen van Zweedse Vreeswijk nummers.

Ibo Bakker speelde vier jaar in een theatergroep, waarvoor hij teksten schreef en muziek componeerde. Eén van zijn voorbeelden is Cornelis Vreeswijk en zijn vertolkingen van 'Het laatste sprookje', 'Waar ga je heen' en 'Morgenpsalm' mochten er zijn.
Daarna was het de beurt aan Rick Lorenzo Dros en Majanka Fröhlich. Rick, ontwerper van het CVG-logo, opende met 'Liedje voor Linnea', dat hij zeer ingetogen bracht. Daarna speelden Rick en Majanka enkele nummers uit hun eigen show.
Johan Hoogenboom, bekend van onder meer de muziek van de jeugdserie Otje, begon zijn optreden met een bekentenis: hij heeft eigenlijk niks met Cornelis Vreeswijk. Of toch? Johan komt uit Beverwijk en zijn moeder komt uit IJmuiden, net als Vreeswijk. Het was hem opgevallen dat Cornelis in zijn liedjes vaak klaagt en dat doet zijn moeder ook. Johan houdt zelf ook wel van klagen, wat hij bewees met een eigen lied over zijn dominante vriendin. Dus toch verwantschap!
Kick van der Veer. Kick is een van de belangrijkste cabaretkenners van Nederland en vaak op radio en televisie te horen en te zien als het over kleinkunst gaat. Kick toonde zich een begenadigd zanger in het nummer 'Grimas voor de maan' en 'Jantjes Blues'.
Ted Jan Groen en Lasse Leppänen zijn oude bekenden. Zij traden op tijdens de eerste Vreeswijk dag in november 1999. Na dat succesvolle optreden is het duo al voor meerdere optredens gevraagd en gelden zij meer en meer als dé Vreeswijk vertolkers in Nederland. Tijdens de tweede Vreeswijk dag maakten zij die reputatie weer helemaal waar.
De 2e Cornelis Vreeswijk muziekdag werd afgesloten door Peter, Tonny en Ted Jan met het nummer 'Vannacht had ik een vreemde droom'.
Bijeenkomsten in Zweden worden altijd afgesloten met het nummer 'I natt jag drömde något som', hetgeen Tonny dus nu vertaald heeft in het Nederlands.

Klik hier voor reacties op deze dag