|
Tweede Cornelis
Vreeswijkdag, 27 mei 2000
Ruim vijftig
mensen bezochten op 27 mei het Noord-Hollandse Westwoud. In het sfeervolle
etablissement De Schalm vond daar de tweede Cornelis Vreeswijkdag plaats.
Tijdens de dag werd het Cornelis Vreeswijk Genootschap officieel opgericht en
traden diverse artiesten op met werk van Vreeswijk.
 |
Oprichting
CVG
De middag begon met de oprichting van het
Cornelis Vreeswijk Genootschap. De bestuursleden Lourdes Boasman, Koos de
Meij, Thijs Belgers en Rutger Vahl werden geïnstalleerd en ondertekenden
vervolgens de statuten. Het Cornelis Vreeswijk Genootschap is nu een
officiële vereniging met inmiddels al ruim zeventig liefhebbers die zich
als lid hebben aangemeld. Het Genootschap stelt zich ten doel de muzikale
en geestelijke nalatenschap van Cornelis Vreeswijk in Nederland levend te
houden. Het CVG organiseert activiteiten, onderhoudt een website, geeft
een nieuwsbrief uit en steunt projecten die bijdragen aan de
doelstellingen. Klik hier om lid te worden.
|
Na het tekenen van de
statuten was er voor iedereen taart aangeboden door de gastheer Cees
Ooteman.
Op de taart prijkt het logo van het Genootschap. |
 |
 |
Interview
met Tonny Bik-Vreeswijk door Peter Verschoor
Tonny Bik-Vreeswijk is de jongste zus van Cornelis. Zij is in 1952 in
Zweden geboren, maar keerde in 1961 met haar ouders terug naar Nederland.
Ze heeft altijd een bijzondere band gehad met haar broer en sprak hierover
met journalist Peter Verschoor. Peter was, als correspondent in Zweden,
jarenlang bevriend met Cornelis. |
Het gesprek ging onder
meer over de emigratie van het gezin Vreeswijk naar Zweden in 1949. Volgens
Tonny had het veel te maken met het avontuurlijke karakter van haar vader, die
in Nederland een taxibedrijf had. ‘In de oorlog was hij drie van zijn vier
auto’s kwijtgeraakt’, vertelde Tonny. ‘Dus besloot hij zijn heil in Zweden te
zoeken. Waarom Zweden? Hij moest daar toevallig een weekje naar toe. Het land
beviel hem zo goed dat hij naar huis belde met de mededeling dat we allemaal
naar Zweden moesten komen.’
Tonny maakte het begin van Cornelis’ carrière van nabij mee. Op het moment dat
zijn eerste LP uitkwam in Zweden, in 1964, was hij net in Nederland om zijn
pasgeboren zoon Jack aan zijn ouders te laten zien. ‘Hij ging direct terug naar
Zweden toen hij hoorde, dat zijn plaat al in enkele dagen uitverkocht was. Daar
had niemand op gerekend. Het was het begin van zijn succes.’
In 1972 bracht Vreeswijk
in Nederland zijn eerste plaat uit. Die LP werd goed verkocht en zelfs bekroond
met een platina plaat. Waarom wilde Cornelis óók in zijn oude vaderland succes
hebben? Volgens Tonny had haar broer het idee dat wat hij in Zweden kon, ook in
Nederland voor elkaar kon krijgen: ‘Dat bleek dus tegen te vallen. Die eerste
plaat was heel succesvol, maar daarna sloegen zijn platen niet echt meer aan.
Hoe dat kwam? Ik merkte aan Cornelis dat hij teleurgesteld was dat het succes
niet vanzelf kwam, zoals hij in Zweden inmiddels gewend was. Hij had er niet
veel zin in om in Nederland weer helemaal opnieuw te beginnen.’
De laatste jaren van zijn
leven merkte Tonny dat het lichamelijk steeds slechter ging met haar broer. De
alcohol begin zijn tol te eisen. Tonny: ‘Ik heb hem meerdere malen gewaarschuwd,
voor het laatst toen hij veertig werd. Ik zei, dat hij minder moest drinken,
maar hij antwoordde steeds dat hij het onder controle had. In maart 1987
vertelde hij ons dat hij leverkanker had, in november was hij overleden.’
Binnenkort verschijnt op
deze site het volledige interview met Tonny Bik-Vreeswijk.
| Optreden
Tonny en Peter
Aansluitend aan het interview
speelden Tonny en Peter enkele Vreeswijk nummers. Heel bijzonder was hun
uitvoering van 'Lied over de bom', waarbij Peter in het Zweeds zong en
Tonny in het Nederlands. Daarna zong Tonny solo één van Vreeswijks
bekendste Zweedse nummers, 'Cecilia Lind', in een eigen vertaling als
'Leonore'. Later op de middag keerde Tonny terug op het podium met twee
andere vertalingen van Zweedse Vreeswijk nummers. |
 |
|
 |
Ibo Bakker speelde vier jaar
in een theatergroep, waarvoor hij teksten schreef en muziek componeerde.
Eén van zijn voorbeelden is Cornelis Vreeswijk en zijn vertolkingen van
'Het laatste sprookje', 'Waar ga je heen' en 'Morgenpsalm' mochten er
zijn. |
| Daarna was het
de beurt aan Rick Lorenzo Dros en Majanka Fröhlich. Rick,
ontwerper van het CVG-logo, opende met 'Liedje voor Linnea', dat hij zeer
ingetogen bracht. Daarna speelden Rick en Majanka enkele nummers uit hun
eigen show. |
 |
 |
Johan
Hoogenboom, bekend
van onder meer de muziek van de jeugdserie Otje, begon zijn optreden met
een bekentenis: hij heeft eigenlijk niks met Cornelis Vreeswijk. Of toch?
Johan komt uit Beverwijk en zijn moeder komt uit IJmuiden, net als
Vreeswijk. Het was hem opgevallen dat Cornelis in zijn liedjes vaak klaagt
en dat doet zijn moeder ook. Johan houdt zelf ook wel van klagen, wat hij
bewees met een eigen lied over zijn dominante vriendin. Dus toch
verwantschap! |
| Kick van
der Veer. Kick is
een van de belangrijkste cabaretkenners van Nederland en vaak op radio en
televisie te horen en te zien als het over kleinkunst gaat. Kick toonde
zich een begenadigd zanger in het nummer 'Grimas voor de maan' en 'Jantjes
Blues'. |
 |
 |
Ted Jan
Groen en Lasse
Leppänen zijn oude bekenden. Zij traden op tijdens de eerste Vreeswijk
dag in november 1999. Na dat succesvolle optreden is het duo al voor
meerdere optredens gevraagd en gelden zij meer en meer als dé Vreeswijk
vertolkers in Nederland. Tijdens de tweede Vreeswijk dag maakten zij die
reputatie weer helemaal waar. |
De 2e Cornelis
Vreeswijk muziekdag werd afgesloten door Peter,
Tonny en Ted Jan met het nummer 'Vannacht had ik een
vreemde droom'.
Bijeenkomsten in Zweden worden altijd afgesloten met het nummer 'I natt
jag drömde något som', hetgeen Tonny dus nu vertaald heeft in het
Nederlands. |
 |
Klik hier voor reacties op deze dag
|