Gedichten door Pom Wolff
lördag 4 augustus 2001
stockholm rozeblond
ik draag bloemen
naar het water
laat ze drijven
in het licht
het oude licht
het late licht
ik laat het licht
ik ga je gangen na
cornelis
maar kom niet verder
door het blond
struikel over keien
en op de grond
jouw grond
hoor ik haar
jouw woorden zingen
nu denkt zij jou goddelijk lief
op een roze lördag in augustus
zingt zij cornelis blond
op een blonde lördag in augustus
zingt hier nog steeds de grond
jouw grond
Det tinns ingen gud
godverdomme nee cornelis
op mosebacke zingt geen god
er is geen god
er is geen god
jij zingt niet meer
wel hoor je hier van liefde
van frederic en cecilia lind
haar wangen rood
wat later
verwarmden zijn mond
zijn arme hart
het arme hart van frederic
(allemaal)
het arme hart van frederic
geef me maar een beetje van je
cornelis
van je kwetsbaarheid kado
zing het woord
zing het mooie voor me mooi
ik wil geen weekend meer
beginnen zonder
ik wil je adem halen
omdat ik de talen ken
die we samen spreken
en zuurstof nodig heb
door de stenen heen cornelis
op de bruggen
tussen slussen en de gamla stan
ruik ik het zilt weer van ijmuiden
waar je moeder zong
van melk met zoete room
zing jij van zoet en lief
overal nog liggen woorden van je
ik inhaleer ze
draag ze
zo besta je in me
draag ze
langer dan een vrouw
kan dragen
bij me
misschien zoek
ik gemis op
op de mosebacke
mag ik je
ik mis je zeggen
nu ik je ontmoet
kan het van de liefde zijn
ik geloof wel
dat het van de liefde is
jij zong
van ann-kristien
van bloemen
die verschillen
in een vaas
zie ook http://www.poetryalive.nl